JÓZEF MOŁODECKI (5 lat i 5 miesięcy na zesłaniu) - urodził się 28 lipca 1936 r. w kolonii Telatyn gmina Uchanie, powiat Hrubieszów, gdzie mieszkał do 1939 r. Wiosną, 1939 r. rodzice przeprowadzili się do Stasina w pow. włodzimierskim. Rodzice byli rolnikami. 10 lutego 1940 r. rodzinę (10 osób: dziadka, babcię, ojca, matkę, ciotkę i 5 dzieci) deportowano za to, ze dziadek był legionistą (brał udział w wojnie polsko – bolszewickiej w 1920 r.).

W marcu 1940 r. znaleźli się na Syberii w obwodzie Swierdłowskim. Wszyscy dorośli pracowali tam przy wyrębie lasu. Żyli w strasznych warunkach. Najgorzej było w 1943 roku, kiedy mężczyźni poszli na wojnę, a w obozie zostali tylko starcy, kobiety i dzieci. Był straszny głód - ludzie dostawali połowę dotychczasowych racji żywnościowych. W tym feralnym roku Pan Józef był bliski śmierci: jakiś „tubylec - rabuś” chciał mu odebrać chleb, a kiedy nie oddał, otrzymał cios tasakiem w głowę. Przez kila miesięcy leczył go rosyjski lekarz.

W październiku 1944 roku rodzina została przetransportowana w cieplejszy rejon ZSRR położony nad Morzem Czarnym. I tak znaleźli się w kołchozie, w województwie Chersoń. Tu było ciepło, było jedzenie i życzliwi ludzie.

W lipcu 1945 r. wrócili do Polski, do Hrubieszowa. Zamieszkali w Telatynie, gdzie dostali gospodarstwo. Aktualnie Pan Józef Mołodecki  mieszka z żoną w Zamościu.

FAKTY HISTORYCZNE ZWIĄZANE Z BIOGRAFIĄ:

10 luty 1940 r. - deportacja rodziny Mołodeckich

Marzec 1940 r. - rodzina znalazła się na Syberii, w obwodzie Swierdłowskim

Lata 1941-1942 – praca przy wyrębie lasu, starania dziadka i rodziców o utrzymanie rodziny.

Rok 1943 – Polscy mężczyźni wstępują do wojska i u boku Armii Czerwonej walczą z Niemcami.

Rok 1944 – przetransportowanie Polaków, których członkowie rodzin walczyli w wojsku, w cieplejszy rejon ZSRR.

4 października 1944 r. – początek pobytu w Chersoniu.

Lipiec 1945 – koniec tułaczki i powrót do Polski.